Het was het najaar van 2008 en we waren per ongeluk gepromoveerd naar de 5e klasse. Stonden we dan…als broekies in een grote mensen wereld…we hadden daar niks in te brengen…13 punten als schamel resultaat. Vol van alle ervaringen keerden we weer netjes terug in klasse 6…dromend van een volgende kans. Anderhalf jaar later, in het voorjaar van 2010, was het weer zover. We waren in een heroïsch gevecht met de dames van de Treffers blijven steken op 2 punten van het kampioenschap, maar wij vonden dat het tijd was voor een 2e poging in de 5e. Een heerlijk seizoen volgde waarin we onbevangen speelden en zelfs 4 wedstrijdavonden winnend wisten af te sluiten. Met de behaalde 43 punten waren we dan ook zeker dat we onze nieuwe plaats, die in de 5e klasse, hadden gevonden. Een seizoen later bleek de bubbel van deze nieuwe werkelijkheid toch gemakkelijk door te prikken…in een veel sterkere 5e klasse poule werden we geconfronteerd met de harde feiten: 25 punten en weer degradatie…

Nu zijn we afgelopen seizoen dik kampioen geworden, sterker nog met 27(!) punten verschil. Als dat geen teken is dat we de 6e klasse eindelijk ontgroeid zijn, dan weet ik het ook niet meer. Het moment is gekomen dat de mannen van team 6 een treetje hoger gaan. Tijd voor poging 3 dus en dit keer gaan we onze huid duurder verkopen dan ooit!

Dat was een beetje de gemoedstoestand voordat de competitie van start ging. Nu, 4 wedstrijden en 7 punten later, hangen de koppies toch een beetje. Natuurlijk zijn er altijd redenen aan te wijzen: we spelen wel lekker mee, maar als ze gas geven trekken we steeds aan het kortste eind. Ook hebben we hier en daar een slechte dag, een sterke opstelling bij de tegenstander, een omgeving waar we niet aan kunnen wennen of wel heel veel pech met de netjes en de randjes. Maar hoe dan ook…maar 7 puntjes.

Gelukkig is zelfreflectie een groot goed en moeten we naast de zaken die we niet in de hand hebben, ook naar ons eigen spel kijken. Jongens wat spelen we soms als een natte krant…op de een of andere manier komt het goede, soms weergaloze spel van vorig seizoen maar heel af en toe om de hoek kijken. Zoals een wijs man binnen ons team nog wel eens zegt: “Ik mis die tijger! We moeten die tijger zien achter de tafel!”. En dat is precies waar het tot nu toe aan ontbreekt…

Maar genoeg negativiteit! Want hoe negatiever het gaat, hoe harder de positiviteit gaat trekken! Statistisch gezien is bij Reflex 6 de tweede seizoenshelft altijd beter. Dan zijn we weer een beetje gewend en eindelijk écht warmgedraaid. We hebben de tegenstanders een beetje in slaap gesust, maar alleen maar om ze in de terugwedstrijd te kunnen overrompelen! Die 7 punten uit 4 gaan we gewoon minimaal verdubbelen in de 2e helft! Sterker nog, in de dubbele clash met concurrent Rijnsoever, gaan we gewoon 2 keer winnen! Of je nou Willem bent van Panta Rhei, of Babak van Docos, Lennert van Pecos, Wil van de Treffers of van mij part Menno van Rijnsoever, we gaan je pakken! De tijgers van team 6 worden wakker! En we gaan die plek waar we de vorige seizoenen zo hard voor gevochten hebben, ónze plek, niet zonder slag of stoot afstaan!

De kampioenen van reflex 6 zijn op bezoek geweest bij VVV. Leidschendam is een beetje ver, dus zonder Erwin. VVV zonder Wim, maar met Wim, Anton en Rob (3 uit 3 en dus percentagetechnisch bovenaan). Wout-Anton: 3-2 met HOOGstaand spel Wim en Rob hadden helaas minder moeite met Wout. Bart zoals altijd solide met winst op Anton en Wim, Rob sloeg alleen net ff te makkelijk. Bevrijd van alle kampioenschapsdruk speelde ikzelf vooral tegen Rob de sterren van de hemel en won in 3en om daarna alleen tegen Wim nog een setje weg te geven. Dubbel ging helaas verloren, resultaat 6-4 voor ons, nog altijd ongeslagen en sinds vandaag ook de gedeeld koploper qua percentage in de persoon van Bart en Erwin! Hoppa!

Een bijzonder goede avond, zo mogen we het toch wel noemen, de avond tegen Doing thuis. Van te voren gingen de geruchten dat we kampioen konden worden. Maar dan moesten we wel met 8-2 winnen. Zo gezegd zo gedaan, einduitslag 8-2!!!!! LEKKER. Echter waren we toch nog wel een klein beetje afhankelijk van de uitslag Pecos vs. Sassem. Zou Daniel Beijk ons goed gezind zijn. Zou die opgeven of strijden tot het einde? We weten het niet, wat we wel weten is dat het daar 4-6 is geworden en dat wij KAMPIOEN zijn. Dus volgend seizoen gaan we weer gewoon de 5^de klasse proberen. Hatsikidee!!!

De wedstrijd zelf was verder niet zo heel erg schokkend. Het ging bijna vanzelf. Wat we wel als schokkend hebben ervaren, is het aankoop beleid voor de drank en chips van Doing 7. Wat een ratten zijn dat. Wel ja zeggen als we wat drinken aanbieden. Zelf niets aanbieden. En als Kevin Goemans en Truus H. Schreur de kans kregen, dan zetten ze hun drank gewoon op onze rekening. Waar wij dan vervolgens niets van afweten. Maar goed, waarschijnlijk weten ze niet beter en zal dit in Zoetermeer gebruikelijk zijn. Maar wij vinden dit niet zo netjes. Jammer. En eeuh, had ik al gezegd dat we kampioen zijn!!!

Gisteren heeft team 6 de grote oversteek naar het alom bekende Nootdorp gemaakt. Angstgegner Hans aka mr. Plank, stond na onze eerste ontmoeting voor zowel Bart als mijzelf hoog op de hitlist, sterker nog, dat was de enige verliespartij van onze Bart tot nu toe. Om dan maar meteen met veren te gaan strooien: Wout speelde een uiterst geconcentreerde openingspot tegen Hans en won zowel verrassend als volkomen verdient in 5en. Daarna liepen we vrij vlot uit naar 0-3 en had het dubbel Bart/Jasper eigenlijk geen kind aan Bart/Hans: 0-4. Toen Wout daarna na een 2-0 achterstand toch Bart wist te verschalken leek het een hele mooie avond te worden. Hans gooide helaas roet in het eten tegen mij en toen ook Bart mij wist te verschalken was het hopen op mijn teammaatjes. Die waren gelukkig oppermachtig gisteravond! Wout won ook zijn 3 pot en had daardoor voor het eerst een 100% score op een avond! De apotheose was de pot tussen Hans en onze Bart, de totale focus van Bart leidde ertoe dat het spel van Hans stukje bij beetje werd gefileerd. Hans is voor Bart angstgegner af. Weer een ruime 2-8 overwinning dus en nu al de magische grens van 50 punten bereikt. Trein nummer 6 dendert voort!

Verslag van onze razende reporter: de Wout

Afgelopen maandag stond wel één van de zwaarste partijen uit de competitie op ons programma. Sassem thuis. Het niet te onderschatten zesde team uit Sassenheim. Omdat we toch wel met wat knikkende knieën stonden en je uit goed fatsoen toch gewoon de eerste weg moet geven, stonden we na de eerste pot al gelijk met 0-1 achter, Wout bedankt. Na toch wel deze zware klap verwerkt te hebben, zijn we eigenlijk best rete goed gaan spelen. Hoekje hier, hoekje daar. Pats boem en zo stond het na goed spelen 3-1. Na een kleine dip van Erwin, hadden we er toch nog 2 tegen. Dit mocht echter de pret niet drukken want alle overige partijen hebben we netjes gewonnen. Zodat de einduitslag toch nog 8-2 in ons voordeel werd. Aangezien we nu ook de nummer twee in onze competitie hebben verslagen, komt het kampioensschap toch best wel dichtbij. 

  Lees de rest van dit bericht »